"Dlaczego decydujemy się na takie małżeństwo?"

      Związki małżeńskie w których partnerzy nie nawiązują kontaktów seksualnych czyli tak zwane "białe małżeństwa" to nie tak rzadkie zjawisko jak mogło by się nam wydawać. Do seksuologa zgłaszają się partnerzy będący ze sobą kilka tygodni, a nawet lat (rekordziści to 15 lat trwania małżeństwa) z problemami we współżyciu. Partnerzy najczęściej ukrywają ten fakt przed rodziną, która wyraża zaniepokojenie przeciągającym się brakiem dziecka lub wyczuwa, że coś jest nie tak.

      Brak współżycia od chwili zawarcia małżeństwa najczęściej dotyczy partnerów, którzy nie mieli dotąd doświadczeń seksualnych lub dotyczy przypadków, kiedy nie są oni w stanie podjąć współżycia jedynie ze współmałżonkiem pomimo uprzednio udanych kontaktów seksualnych z innymi osobami. W wielu związkach jest tak, że partnerzy nie rozmawiają na ten temat i oczekują, że problem rozwiąże się sam, a tygodnie płyną. Małżonkowie przyzwyczajają się do tej sytuacji i wtedy małżeństwo można określić jako "białe" z konieczności. Problem ten w wielu krajach traktowany jest jako odrębny zespół patologii seksualnej. 

      Na podstawie analizy związków, które zgłosiły się do poradni można wyodrębnić typowe przyczyny braku rozpoczęcia współżycia przez małżonków:

- zaburzenia seksualne jednego z partnerów np. impotencja, pochwica, fobie seksualne, wstręt. Zdarza się, że kiedy mija zaburzenie seksualne u jednego partnera i współżycie staje się realne pojawia się zaburzenie u drugiego partnera jako następstwo zbyt długiego tłumienia potrzeb seksualnych lub lęku przed nową sytuacją,

- zahamowania seksualne wynikające np. z wychowania, lęku przed seksem, awersją do pieszczot, dotyku,

- podświadome odrzucenie osoby partnera np. w związkach w których motywem zawarcia małżeństwa była chęć stworzenia domu, aby uciec z własnego. Związki te pozbawione bywają
miłości do partnera, który jest traktowany jako instrument do zaspokajania poza seksualnych potrzeb,

- rozczarowanie osobą partnera w wyniku np. przykrego jego zachowania podczas ślubu, wesela, pierwszych prób współżycia,
- rozczarowanie wynikające z pojawienia się nieprzewidzianych uprzednio okoliczności np. gdy okazuje się że młodzi maja mieszkać z teściami a nie sami jak uprzednio planowano lub, gdy rodzice zaczęli szybko narzucać swoją wolę, zakłócać intymność współżycia itp., 
- "szok dziewiczy" - kiedy kobieta dopiero w pierwszej próbie współżycia widzi nagie ciało mężczyzny. W dzisiejszych czasach może wydawać się to nieprawdopodobne, ale sytuacje takie się zdarzają. Dla kobiety rozpoczynającej współżycie widok nagiego mężczyzny może być szokujący co pobudza mechanizm obronny skłaniający do ucieczki, 
- paniczny lęk przed ciążą - ten problem dotyczy obojga małżonków,
- czekanie na inicjację ze strony drugiej osoby - zdarza się, że partnerzy nastawiają się na aktywność ze strony drugiej osoby. U kobiet wynika to często z tradycji kulturowych, ponieważ przez wiele wieków to właśnie mężczyzna wprowadzał kobietę w ars amandi. Zdarza się, że to mężczyzna ma tego typu oczekiwania, co może wyrażać u niego niepewność swej męskości, lęk, może być efektem wychowania w domu, w którym to matka wyręczała go z podejmowania wszystkich decyzji. Mąż oczekuje od żony "matkowania" również w tej sytuacji, zatem obie strony czekają...
Następstwa braku podjęcia współżycia przez małżonków zależą od wytrzymałości, determinacji, ale przede wszystkim od uczuć i postaw wobec małżeństwa. W przypadku gdy małżonkowie darzą się miłością, przyjaźnią to bywa, że wytrzymują w związku nawet kilka lat. Jeśli jednak uczucia zmieniają biegun na negatywny tego typu sprawy trafiają do sądów cywilnych i kościelnych w celu unieważnienia związku. Niektórzy na szczęście decydują się na wizytę u specjalisty i po ustaleniu przyczyny zaistniałej sytuacji rozpoczyna się leczenie w większości przypadków zakończone sukcesem.