"Zespół braku ojca a problemy seksualne"

"Całe życie spędziłem tylko z matką, która trzymała mnie w domu z dala od ludzi, dlatego jestem z natury człowiekiem wstydliwym i nieśmiałym. W wieku 18 lat zacząłem odczuwać pierwsze zainteresowania dziewczynami, kiedy jednak próbowałem się umówić z dziewczyną każda taka próba kończyła się niepowodzeniem. Myślę, że przyczyną niepowodzeń jest u mnie brak męskiego charakteru, nie miałem mężczyzn w rodzinie, ojciec umarł gdy byłem bardzo mały - pisze Pan Mirosław. Nieudane próby nawiązania znajomości i niemożność zaspokojenia potrzeb seksualnych doprowadziły mnie do rozwinięcia w sobie silnej wyobraźni seksualnej, co bardzo często doprowadzało do samo rozładowania się, nie mogę sobie dać z tym rady. Zachowuję się bardzo delikatnie, robię wrażenie przerażonego, boję się wszystkich. Wszystko to jest przyczyną wyśmiewania się ze mnie na każdym kroku. Zaczynam nieraz myśleć o samobójstwie, sięgam też po środki odurzające [...]" 

   Autor listu dramatycznie przeżywa swoją inność, poczucie niepełnej męskości i niepowodzenia w nawiązaniu znajomości. Niepewność męskości jest dla niego dużym stresem stąd uruchamia mechanizmy obronne takie jak ucieczka w środki odurzające, myśli samobójcze, świat wyobraźni. Środowisko rówieśników pogłębia stres poprzez ośmieszenie, lekceważenie, podkreślanie jego inności. Jeżeli jest się w izolacji od ludzi wówczas poczucie własnej wartości może spadać dlatego należy to jak najszybciej zmienić. Należy wyjść z kryjówki, szukać przyjaźni ponieważ nie wszyscy ludzie okazują postawę braku akceptacji. Wskazana była by również psychoterapia najlepiej prowadzona przez specjalistów zajmujących nerwicami i korekcją osobowości. 

      Jak widać źródłem tego typu problemów jest Zespół braku ojca polegający na braku męskiego wzorca w wychowaniu. Wiele matek w takiej sytuacji popełnia błąd bycia nadopiekuńczą oraz wykazuje potrzebę uchronienia przed złym towarzystwem co rodzi barierę ochronną dla JA dziecka. To z kolei odbija się na dziecku w okresie dojrzewania w środowisku rówieśników a przy próbach nawiązania kontaktów heteroseksualnych zaczyna doświadczać własnej inności, braku przygotowania do odgrywania męskiej roli.Jeżeli dziecko ma rodzeństwo, kontakt z innymi członkami rodziny, ze środowiskiem, a matka umiejętnie programuje wychowanie wówczas zaburzenia z samookreśleniem  w roli seksualnej jest o wiele mniejsze lub nie ma go wcale. 
      Następstwa Zespołu braku ojca są różne. U  chłopców powstaje np. osobowość infantylna, socjopatyczna czyli pozbawiona umiejętności życia społecznego, podporządkowania się normom współżycia. U córek natomiast może to być zawyżenie potrzeb uczuciowych i akceptacji ze strony mężczyzn, lęk przed nimi lub wrogość itp. Część osób potrafi poradzić sobie sama z tymi problemami, inni wymagają pomocy psychoterapeuty, jeszcze innym pomaga środowisko czy udany związek partnerski. Zespół braku ojca potwierdza to, iż struktura życia rodzinnego jest matrycą późniejszych więzi uczuciowych i społecznych.