Nierealne oczekiwania
Rodzice perfekcjoniści żyją iluzją, że jeśli dołożą starań aby ich dzieci były doskonałe będą wówczas idealną rodziną. Kiedy dziecko ponosi porażkę staje się kozłem ofiarnym z powodu rodzinnych problemów. Po raz kolejny to właśnie dziecko obarczane jest winą za te problemy.
Dzieci mają prawo do popełniania błędów i do jasności tego, że nie jest to koniec świata. W ten sposób nabierają odwagi do poznawania w życiu nowych rzeczy. Toksyczni rodzice narzucają swoim dzieciom nieosiągalne cele i nieustannie zmieniające się reguły. Spodziewają się od nich dojrzałych reakcji niemożliwych u małego dziecka. Pamiętać należy o tym, że dzieci nie są miniaturowymi dorosłymi, a toksyczni rodzice spodziewają się od nich takich reakcji jakby nimi byli. Dorosłe dzieci rodziców perfekcjonistów zwykle obierają jedną z dwóch dróg. Albo bezskutecznie prześcigają się w staraniach, aby zdobyć miłość i akceptację rodziców, albo buntują się do takiego stopnia, że rozwijają w sobie strach przed osiągnięciem sukcesu.
Żałuje, że w ogóle się urodziłeś!
Słowa te to najbardziej skrajny przykład werbalnej tyrani i tu myślę, że nie ma potrzeby analizowania jaki wpływ mają te słowa na psychikę dziecka...
Dlaczego rodzice biją swoje dzieci?
Rodzice stosujący przemoc fizyczną wobec swoich dzieci mają pewną wspólne cechy. Charakteryzują się przerażającym brakiem kontroli nad swoimi odruchami i atakują swoje dzieci za każdym razem kiedy doznają silnych negatywnych uczuć, które muszą rozładować. Jest to niemal automatyczna reakcja na stres pozbawiona świadomości
konsekwencji tego co robią. Najczęściej rodzice ci pochodzą z rodzin w których przemoc była normą. Wzorcem dla takich rodziców był rodzic tyran. Wielu znęcających się rodziców wchodzi w dorosłość z ogromnymi brakami emocjonalnymi i nie zaspokojonymi potrzebami. Tyran jest wściekły, kiedy dziecko nie potrafi spełnić jego żądań. Bije na oślep. W tym momencie dziecko jest bardziej niż kiedykolwiek zastępczym rodzicem a tyran jest wściekły tak naprawdę na swojego rodzica. Zdarza się, że niektórzy z tych rodziców mają problem z alkoholem i narkotykami. Fizyczna przemoc wymierzona przeciwko dzieciom jest często reakcją na stres w pracy, na konflikt z innym członkiem rodziny lub napięciem spowodowanym niesatysfakcjonującym życiem. Dzieci stają się łatwym celem ataku: nie mogą odpowiedzieć atakiem i można je zastraszyć by milczały. Przeniesienie gniewu na ofiarę przynosi tylko chwilową ulgę, a tak naprawdę prawdziwe źródło jego wściekłości pozostaje nietknięte i skłonne do ponownego wzrostu. Wielu rodziców nadal wierzy, że kara fizyczna jest jedynym skutecznym sposobem przekazania zasad moralnych i norm zachowania. Ci sami rodzice często wierzą, że surowe traktowanie uchroni dziecko przed zepsuciem. Bicie rodzi w dzieciach uczucie wściekłości, marzenia o zemście oraz nienawiść wobec samych siebie. 
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz