Gniew jest emocją budzącą niepokój. Może nam się kojarzyć ze zniewagami z okresu dzieciństwa, z widzianymi przez
siebie ludźmi, którzy stracili panowanie nad sobą w wielkiej wściekłości.
Przekonanie, że dobrzy kochający ludzie nie wpadają w gniew albo, że nie masz
prawa się gniewać na rodziców, którzy dali ci życie jest błędne. Owszem gniew
może budzić uczucie strachu, obawę, że stracisz nad sobą panowanie, ale są to
obawy normalne dla nas wszystkich. Obawa przed tym, co może się nam przytrafić gdy
popadniemy w gniew jest nieuzasadniona, bo równie dobrze może nam się to
przytrafić, gdy nie będziemy rozgniewani.
Tłumienie
gniewu może prowadzić do depresji, albo do sytuacji kiedy staniesz się zrzędą i
będziesz odtrącany przez ludzi tak samo jak gdybyś okazywał im swój gniew w
sposób otwarty. Tłumiony gniew nie jest możliwy do przewidzenia i często nie
daje się kontrolować. Gniew jest destrukcyjny, gdy jest tłumiony, szczególnie
wówczas gdy dopuszcza się do tego, że zalega on poniżej świadomości.
Szczególne problemy z własnym gniewem mają dorosłe dzieci toksycznych
rodziców ponieważ były wychowane w środowisku gdzie nie były zachęcane do
wyrażania własnych emocji. Wyrażanie gniewu należało do przywileju rodziców. Z
własnym gniewem można się obchodzić na kilka sposobów:
Ø możesz go tłumić w sobie, przez to
czuć się przygnębionym i pogrążać się w depresji
Ø możesz go zamienić na udrękę i
cierpienie
Ø możesz go zatopić w alkoholu,
narkotykach, jedzeniu czy seksie
Ø możesz wreszcie wybuchać przy każdej
sposobności, pozwalając by gniew uczynił z ciebie osobę napiętą, podejrzliwą,
wojowniczą.
A
jak właściwie pokierować własnym gniewem? Oto kilka nowych, skutecznych i
sprawdzonych sposobów:
Ø Pozwól sobie na wpadanie w gniew bez
dokonywania jakiegokolwiek osądu uczuć. Gniew jest taką samą emocją jak radość
czy lęk. Nie jest on ani dobry ani zły. Jest on twój, jest częścią tego co
czyni cię człowiekiem. Może on mówić ci o tym, że twoje prawa nie są
respektowane, że jesteś znieważany albo wykorzystywany, że twoje potrzeby nie
są zaspokojone. Gniew zawsze świadczy o tym, że coś wymaga zmiany.
Ø Uzewnętrzniaj swój gniew. Możesz to
zrobić uderzając w poduszkę, prowadzić wyimaginowane dialogi z osobami na które jesteś wściekły. Aby wyrazić swój
gniew nie musisz atakować fizycznie ani werbalnie. Do ludzi którym ufasz mów
jak bardzo jesteś wściekły.
Ø Staraj się być aktywnym fizycznie.
Dzięki temu uwolnisz większość napięcia swojego ciała. Aktywność fizyczna
wyzwala produkcję endorfiny – substancji chemicznej w mózgu, która wzmacnia
dobre samopoczucie. Nic tak nie pustoszy jak tłumiony gniew.
Ø Nie posługuj się gniewem dla
wzmocnienia negatywnego wizerunku samego siebie. Nie jesteś zły tylko z tego
powodu, że wpadasz w gniew. Poczucie winy z powodu napadu gniewu szczególnie na
rodziców też jest normalnym zjawiskiem. Powiedz sobie głośno: „Jestem wściekły,
ale przecież mam prawo się gniewać” i nie ma w tym nic złego czy niewłaściwego.
Ø Traktuj gniew jako źródło energii,
która pomoże ci w dużym stopniu przekonać się o tym co jesteś, a czego nie
jesteś w stanie zaakceptować w swoich stosunkach z ludźmi.
Uzyskanie
kontroli nad swym gniewem nie przychodzi łatwo i trzeba się z nim oswoić. Do
tego warto nauczyć się z nim obchodzić efektywnie. Kiedy po raz pierwszy
wpadniesz w gniew możesz czuć się tym wstrząśnięty i cierpieć z powodu poczucia
winy. Bądź cierpliwy i kontynuuj to doświadczenie pomimo trudności. Ludzie,
którzy nie mogą się wyzwolić od gniewu, to ci , którzy go nie akceptują, albo
tacy, którzy wykorzystują go, aby zyskać siłę poprzez zastraszenie innych. Pamiętaj
o tym, że gniew jest normalną ludzką reakcją na zniewagi i przykrości, które
spotykają cię w codziennym życiu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz